กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 47 เบาะแสจากโรงเรียน
“แม่ยิ่งเจ็บปวดกว่าเธออีก”
“ฉันรู้”
หลังเกิดเรื่อง ทุกคนต่างคิดกันว่า หากตอนนั้นเลือกจัดการด้วยวิธีอื่น ผลลัพธ์จะเปลี่ยนไปหรือไม่ แต่กลับลืมไปว่า บนโลกนี้ไม่มีคำว่าหาก เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว การกล่าวโทษกันนอกจากจะสร้างบาดแผลเพิ่ม ก็ไม่มีประโยชน์อะไรอีก
ลั่วหลานไม่ได้พูดแทรก เธอเติมน้ำร้อนใส่กระติกเงียบ ๆ แล้วเดินออกมา เรื่องในครอบครัวทำให้ในใจหนักอึ้งจนนอนไม่หลับ คืนนั้นเธอจึงออกจากลานบ้านตามลำพัง