กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 37 งานแต่งอันเอิกเกริก
คนโตที่สุดอายุยี่สิบ ส่วนคนเล็กที่สุดก็สิบสามแล้ว ในยุคนี้ล้วนถือเป็นแรงงานกำลังหลัก หนุ่มทั้งสามจึงรีบสั่งให้วงฆ้องกลองเริ่มบรรเลง แล้วทั้งสี่คนก็ฉวยจังหวะเดินเข้าไปในบ้านเพื่อขนของแต่งงานออกมา
“ดูท่าทางแบบนี้ แม่เฒ่าหวัง คราวนี้เธอคงแพ้แล้วล่ะ”
“นั่นสิ พี่น้องสี่คนนี้มั่นใจขนาดนั้น คราวนี้เธอคงไม่ได้ดูเรื่องขบขันของคนอื่นแล้ว”
ชาวบ้านที่มุงดูพอเห็นบรรยากาศก็เริ่มเดาออกแล้วว่า ของแต่งงานฝั่งลั่วหลานคงไม่ได้ขัดสนอย่างที่แม่เฒ่าหวังพูด พอถูกทุกคนพูดใส่มากเข้า แม่เฒ่าหวังก็เริ่มใจไม่ดี แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว จะกลับคำก็ไม่ได้