032

บทที่ 32 เตรียมของแต่งงาน รับมือบ้านหวัง

แม่เจ้า ชีวิตแบบนี้แค่คิดก็ดูราวกับชีวิตบนสวรรค์แล้ว

“ไม่นานหรอก อีกยี่สิบปีฉันก็เพิ่งจะสี่สิบกว่า ๆ ชีวิตดี ๆ รอฉันก่อนเถอะ”

“ฮ่า ๆ” ระบบหัวเราะอย่างร่าเริง รู้สึกว่าโฮสต์คนนี้ช่างมองโลกในแง่ดีและกระตือรือร้นเสียจริง เจอสถานการณ์แบบนี้ไม่เพียงไม่บ่นว่าตอนนี้ยังใช้ของเหล่านั้นไม่ได้ กลับตั้งตารออย่างมีความสุข ทัศนคติที่มองโลกในแง่ดีเช่นนี้ทำให้เห็นได้ว่าชีวิตของเธอในอนาคตคงไม่แย่นัก

“งั้นตอนนี้โฮสต์จะแลกจักรเย็บผ้าไหม”