026

บทที่ 26 ไปเยี่ยมบ้านโจวอีกครั้ง

พี่เขยก็พูดขึ้นว่า “ใช่สิ ถ้าลูกชายบ้านเธอไม่ได้เข้าไปขโมยของ แล้วกลางค่ำกลางคืนจะวิ่งไปที่เพิงของน้องเมียฉันทำไม?”

แม่เฒ่าสวี่อึกอัก “คือ...พวกเราตั้งใจจะ...”

“แม่!” พี่น้องสามคนร้องขึ้นพร้อมกัน “แม่หุบปากไปเลย”

เจ้ารองสวี่ขยับเข้าไปใกล้แล้วกระซิบเสียงต่ำ “แม่คิดจะทำให้พวกเราตายหรือไง?”

พี่ใหญ่ก็เช่นกัน แม้เสียงจะเบาแต่น้ำหนักไม่เบาเลย “พวกเราบอกแม่ยังไง แม่อยากให้พวกเราสามคนถูกประหารหรือ?”

เจ้ารองเสริมอีกประโยค “ถึงตอนนั้นแม่ก็ไม่มีใครเลี้ยงดูยามแก่หรือจัดงานศพให้แล้วนะ”

แม่เฒ่าสวี่หลับตา ก่อนจะทรุดก้นนั่งลงกับพื้นทันที “ฉันอยู่ต่อไม่ไหวแล้ว!”