017

บทที่ 17 ดูตัวผิดคน

“ลูกสาวบ้านสวี่ทางหัวหมู่บ้านฝั่งตะวันออกวันนี้ดูตัว ได้ยินว่าฝ่ายชายเป็นคนเมือง มีงานประจำอย่างเป็นทางการด้วยนะ เห็นว่าเขาได้รับบาดเจ็บจนต้องออกจากกองทัพกลับมาทำงานท้องถิ่น แล้วเรื่องอย่างว่าน่าจะใช้การไม่ได้แล้ว”

“เธอไปได้ยินมาจากไหน?”

“อย่าสนใจเลยว่าฉันได้ยินจากไหน” หญิงคนนั้นมีไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นลุกโชน รีบขยับเข้ามากระซิบกับเธอ “เธอว่า ต่อให้เงื่อนไขดีขนาดนี้ แต่ถ้าผู้ชายเรื่องอย่างว่าไม่ได้ ต้องอยู่เหมือนแม่ม่ายทั้งที่สามียังมีชีวิตไปตลอดชีวิต ก็ดูไม่มีความหมายเท่าไรนะ”