001

บทที่ 1 ถูกไล่ออกจากบ้านสามี

“เธอทำอะไรน่ะ! นั่นมันของบ้านหวังของพวกเรา” เสียงแหลมของหญิงชราคนหนึ่งตะโกนลั่น “เป็นเพราะดวงพิฆาตของเธอ ลูกชายฉันถึงตาย! ลูกชายฉันอยู่ดี ๆ แท้ ๆ เป็นเธอที่ทำให้เขาตาย เป็นเธอที่ทำให้ลูกชายฉันตาย!”

หญิงชราตะโกนเสียงแหลมพลางลงมือไปด้วย ยกมือหมายจะแย่งเสื้อผ้าจากมือลูกสะใภ้ แต่ลูกสะใภ้อายุเพียงยี่สิบกว่า กำลังอยู่ในวัยคล่องแคล่วว่องไว เธอเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว เสื้อผ้ายังคงอยู่ในมือของตัวเอง

“นี่เสื้อผ้าของฉัน เครื่องนอนของฉัน เขาไม่อยู่แล้ว ฉันก็จะไป แต่ของของฉัน ฉันต้องเอาไปด้วย”

“ของอะไรของเธอ นั่นมันของบ้านหวังทั้งนั้น!”

“ถ้าไม่ให้ฉันเอาไป งั้นฉันก็จะอยู่บ้านหวังนี่แหละ ไม่ไปไหนทั้งนั้น วันนี้ฉันจะดูสิว่าใครกล้าลากฉันออกไป!”