ตอนที่ 263 ล้อมไว้ไม่บุก

ตอนที่ 263 ล้อมไว้ไม่บุก

“จากหน้าผาลงไปถึงริมแม่น้ำ ต้องเดินนานเท่าไร?” เสิ่นชีเองก็ถือว่าเส้นทางนี้เป็นทางที่ตกลงกันแล้ว

เซี่ยซานหลาง “ประมาณหนึ่งก้านธูป หากพาคนไปด้วยก็สองก้านธูป คนชราและเด็กจะช้ากว่าหน่อย”

เสิ่นชีคิดอยู่ครู่หนึ่ง “หากต้านทานไว้ไม่อยู่ ก็ให้คนชรา ผู้อ่อนแอ สตรีและเด็กถอยก่อน ถอยจากหลังเขาแล้วเดินเลียบแม่น้ำไป จะไปถึงที่ใด?”

พอพูดถึงตรงนี้ เซี่ยซานหลางก็ยิ้ม “ไปทางทิศตะวันออกตามน้ำลงไป เจ็ดแปดลี้มีท่าข้ามฟากแห่งหนึ่ง ชื่อท่าข้ามเฮยสุ่ย จากท่าข้ามขึ้นฝั่งเดินทางหลวง ครึ่งชั่วยามก็ถึงหมู่บ้านอันคัง”

“อะไรกัน? ถึงกับเชื่อมไปถึงบ้านพวกเราได้หรือ?” เสิ่นชีก็ประหลาดใจเช่นกัน