ตอนที่ 252 หน้ากากปิดปากจมูก

ตอนที่ 252 หน้ากากปิดปากจมูก

“เจ้าวางใจเถิด ผ้าอะไรพวกนั้นไม่ใช่ของหายาก ข้าซื้อมาไม่น้อย เจ้าลองไปดูหรือไม่” เซี่ยซานหลางกล่าว

เสิ่นชีคิดว่า ผ้าป่านทอหยาบพวกนี้ใส่ในฤดูคิมหันต์ก็เหมาะ แต่พอถึงฤดูหนาวกลับแทบไม่มีประโยชน์อันใด อย่างไรก็ดีเอามาทำหน้ากากปิดปากจมูกกลับเหมาะพอดี

“ภรรยาจะเอาไปใช้ทำสิ่งใดหรือ” เซี่ยซานหลางรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

“ทำสิ่งนี้” เสิ่นชีหยิบแบบร่างที่วาดไว้ก่อนหน้านี้ออกมา ซึ่งก็คือรูปหน้ากากคล้องหู “สวมสิ่งนี้เข้าออกเมืองชั้นนอก จะป้องกันโรคระบาดไม่ให้เข้าทางปากได้”

บนกระดาษวาดผืนผ้าสี่เหลี่ยมผืนผ้าเรียบ ๆ ไว้ผืนหนึ่ง มุมทั้งสี่เย็บด้วยสายผ้า สองเส้นอ้อมไปด้านหลังใบหู อีกเส้นผูกไว้ด้านหลังศีรษะ ปิดปากและจมูกไว้แน่นหนา

ตรงกลางผืนผ้ายังทบซ้อนกันหลายชั้น มีภาพฝีเข็มถี่ละเอียดวาดอยู่

นิ้วของเซี่ยซานหลางชี้ไปตรงบริเวณผ้าทบหลายชั้นในภาพ “หลายชั้นนี้หมายความว่าอย่างไร”

เสิ่นชีกล่าว “ก็ช่องลับน่ะ เอาชางจู๋กับใบอ้ายเย่บดให้ละเอียดแล้วยัดเข้าไป ใช้รมปากจมูก กลิ่นอับจากตัวหนูก็เข้ามาไม่ได้”

ถึงแม้เสิ่นชีจะเทียบหน้ากากเอ็นเก้าสิบห้าไม่ได้ แต่ก็น่าจะมีประโยชน์อยู่บ้างไม่มากก็น้อย