กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 250 โรคระบาด
เสิ่นชีค้อนเขาทีหนึ่ง แต่น้ำหนักไม่มากนัก กลับเหมือนอ้อนเสียมากกว่า นางยื่นมือไปดันอกเขา ดันไม่ออก ก็เลยเลิกดัน เงยหน้าขึ้นมองเขา “วันนี้เจ้าไม่ต้องไปสำนักศึกษาหรือ การสอบขุนนางใกล้เข้ามาแล้ว เจ้ากลับดีนัก เอาแต่หมกตัวอยู่ที่ข้าทั้งวัน”
บางครั้งเสิ่นชียังถึงกับสงสัยสภาพของเซี่ยซานหลาง ไม่เหมือนคนที่กำลังจะสอบเลยสักนิด ไม่ต้องพูดถึงว่ากลับบ้านทุกวัน กลางคืนยังต้องอดหลับอดนอนเพื่อร่วมรักอีก
เพียงแต่ทุกครั้งนางก็เพลิดเพลินมาก ทุกครั้งก็ไม่รู้ว่าถูกเขาหลอกล่อให้ติดเบ็ดได้อย่างไร เสียแต่ว่าตัวเองเอวก็ไม่ใช่เอว ขาก็ไม่ใช่ขา ส่วนเขากลับสดชื่นกระปรี้กระเปร่า น่าหงุดหงิดจริง ๆ!
เซี่ยซานหลางก้มลง ปลายจมูกแตะถูหน้าผากนางเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงเสียงหัวเราะ “ท่านอาจารย์ยังสอนได้ไม่ดีเท่าเจ้าเลย”
“พอเถิด ปากหวานลิ้นมัน!” เสิ่นชีถลึงตาใส่เขา “วันนี้ไปสำนักศึกษาให้ดี ๆ อย่าให้ใครเขาพูดว่าเจ้าหมุนรอบภรรยาทั้งวัน ปล่อยการเล่าเรียนให้รกร้าง”
“คนอื่นจะพูดอะไร เกี่ยวอะไรกับข้า” เขาก้มลงจูบกลางคิ้วนาง “ข้าหมุนรอบเจ้าเท่านั้น”
เสิ่นชีถูกเขาจูบจนต้องหลี่ตาลงเล็กน้อย ไม่พูดอะไรอีก ทั้งสองกอดกันอ้อยอิ่งอยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งเสียงเสี่ยวหงดังมาจากข้างนอกว่า จีอู๋เฉินมีเรื่อง