ตอนที่ 248 ผู้พลัดถิ่น

ตอนที่ 248 ผู้พลัดถิ่น

เขากระโดดลงจากหลังม้าทันที พอย่างเท้าลง รองเท้าหุ้มข้อก็ย่ำลงบนหิมะดัง “ตุบ” หนึ่งครั้ง

คนแรกที่พุ่งเข้ามาเงื้อพลั่วเหล็กฟันเข้าที่ใบหน้าของเขา จีอู๋เฉินเอี้ยวตัวหลบ มือซ้ายคว้าข้อมือคนนั้นดึงเข้าหาตัว มือขวาศอกกระแทกเข้าซี่โครงอีกฝ่าย คนนั้นส่งเสียงอือในลำคอ พลั่วเหล็กหลุดจากมือ จีอู๋เฉินฉวยโอกาสชิงมาได้ พลิกมือใช้ด้ามพลั่วเคาะเข้าข้อพับเข่า คนนั้นก็คุกเข่าลงทันที

คนที่สองและคนที่สามล้อมเข้ามาพร้อมกัน จีอู๋เฉินกวาดพลั่วเหล็ก ผลักอีกคนถอยไป เท้าไม่หยุด พุ่งพรวดเข้าไปตรงหน้าคนที่สาม ใช้มือที่ว่างชกหมัดเดียวเข้าคางอีกฝ่าย คนนั้นหงายหลังล้มลง ท้ายทอยกระแทกพื้นหิมะที่แข็งจนเป็นน้ำแข็ง ครึ่งวันก็ยังลุกไม่ขึ้น

ชายผอมแห้งเห็นท่าไม่ดี จึงเงื้อไม้ท่อนหนึ่งเข้าจู่โจมจากด้านข้าง

จีอู๋เฉินไม่แม้แต่จะหันกลับ ใช้ด้ามพลั่วเหล็กทิ่มไปข้างหลัง ตรงเข้าที่ท้องชายผอมแห้ง ชายผอมแห้งส่งเสียง “เฮ่อ” หนึ่งครั้งแล้วก้มตัวลง ไม้ท่อนนั้นก็หล่นลงในหิมะ

คนที่เหลือเห็นดังนั้นก็ตะลึง พวกเขาเป็นเพียงผู้ประสบภัยที่หิวจนตัวสั่น จะเคยเห็นฝีมือเช่นนี้ที่ไหน ตามปกติอาศัยเพียงจำนวนคนมากและมีปราณอำมหิตติดตัว จึงสามารถอาละวาดในกองผู้พลัดถิ่นได้ จนกระทั่งลืมไปว่าฟ้าสูงแผ่นดินหนา

เสิ่นชีนั่งอยู่บนหลังม้า นิ้วมือวางอยู่บนไกปืนกล