เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 242 กู้ชาติทางอ้อม
เสิ่นชีได้ฟังก็รู้ในใจแล้ว ชื่อเสียงผักกาดขาวดองเผ็ดนับว่าแพร่สะพัดออกไปอย่างสิ้นเชิง
“เถ้าแก่วางใจเถิด ทางบ้านยังทำอยู่ เพียงของสิ่งนี้มีค่าเพราะหายาก หากมีไม่พอต่อความต้องการ ผู้คนก็คงไม่แห่กันมาไขว่คว้ามากนัก” นางยิ้มกล่าว “อีกสักสองสามวันหิมะบางลง ข้าจะให้คนส่งมาอีกชุดหนึ่ง”
เถ้าแก่ติงครุ่นคิด เขาค้าขายมานานถึงเพียงนั้น จะไม่รู้เหตุผลของสินค้าหายากทำกำไรได้อย่างไร
“แม่นางเสิ่นพูดถูก ข้าได้รับความรู้แล้ว”
เสิ่นชีรีบโบกมือ “ข้าไม่กล้ารับคำว่าท่านได้รับความรู้จากข้าเลย ข้านี่ก็เท่ากับแสดงฝีมือต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญ คิดเพียงว่าเครื่องประดับศีรษะไข่มุกนั้นหายาก จึงมีค่าดั่งทองคำพันตำลึง”
“แม่นางเสิ่นฉลาดหลักแหลมยิ่งนัก” เถ้าแก่ติงตบมือยิ้ม
เสิ่นชีมองไปที่เถ้าแก่ติง “ข้ามีเรื่องหนึ่งอยากสอบถามท่านสักหน่อย”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเถ้าแก่ติงลดลงบ้าง เปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจัง “เชิญว่ามาเถิด”
“เรื่องตระกูลเฉิน ท่านคงได้ยินแล้วกระมัง”