ตอนที่ 240 กลับหมู่บ้าน

ตอนที่ 240 กลับหมู่บ้าน

“เออนี่ น้องสะใภ้” นางฟางนึกอะไรขึ้นได้ก็หันไปยกไหดินเผาใหญ่ใบหนึ่งออกมาจากมุมกำแพง เปิดฝาออก

กลิ่นเปรี้ยวเผ็ดสดชื่นอบอวลเข้าปะทะใบหน้า

“เป็นผักกาดขาวดองเผ็ด พี่สะใภ้ใหญ่ทำสำเร็จแล้ว” เสิ่นชียื่นหน้าเข้าไปดู ในไหมีสีแดงสด มันคือผักกาดขาวดองเผ็ดจริง ๆ

ผักกาดขาวเรียงเป็นต้น ๆ อย่างเป็นระเบียบ กลิ่นหอมเปรี้ยวเผ็ดพุ่งเข้าจมูก

รสชาติใช้ได้ทีเดียว

“ข้าลองทำดูสองไหใหญ่ หมักตามวิธีที่เจ้าบอก” นางฟางคิดว่าเครื่องปรุงนี้ช่างแพงนัก แต่เพื่อรับประกันรสชาติ นางจึงไม่ลดหย่อนวัตถุดิบ “เพียงแต่อากาศเย็นลงทุกวัน ข้ากลัวว่ามันจะแข็งเสียหาย ทั้งกลัวว่าจะไม่มีผู้ใดซื้อ พอทำได้สองโอ่งใหญ่แล้วก็ไม่กล้าทำอีก”

เสิ่นชีกลับไม่กังวลเรื่องนี้ เมื่อหลายวันก่อนติงจวิ้นส่งข่าวกลับมาแล้ว ให้เตรียมผักกาดขาวดองเผ็ดไว้มากหน่อย

ถึงแรกเริ่มยอดขายไม่ดี แต่เมื่อภัตตาคารเปิดให้ชิมฟรี ก็ค่อย ๆ เปิดช่องทางจำหน่ายได้ ปัจจุบันมีลูกค้าขาประจำกลุ่มหนึ่ง ว่ากันว่าถ้าไม่ได้กินสักคำทุกวันก็รู้สึกว่ารสชาติไม่ครบ ยังมีคนตั้งใจไปสั่งสิ่งนี้ที่ภัตตาคาร ถึงขั้นแนะนำให้ห่อกลับบ้าน ทำให้ตระกูลติงต้องขึ้นราคาผักกาดขาวดองเผ็ด

“หมักได้ดี กรอบ ๆ รสชาติกำลังดี” เสิ่นชีใช้ตะเกียบคีบชิมคำหนึ่ง ค่อนข้างพอใจ