ตอนที่ 224 การค้า

ตอนที่ 224 การค้า

ถังเป่าเอ๋อร์ยิ้มออกมา เถ้าแก่เสิ่นผู้นี้ช่างรู้จักทำการค้าเสียจริง นี่คือการเตะลูกบอลมาให้นางหรือไร

แต่สำหรับนางแล้ว เงินเพียงเท่านี้เป็นแค่เงินเล็กน้อย

ส่วนคำที่เสิ่นชีบอกว่าตนไม่รู้จักทำการค้านั้น ย่อมเป็นคำที่เชื่อถือไม่ได้ การค้าคนที่ไม่รู้จักทำการค้า เหตุใดจึงสามารถบริหารหอหอมเหมันต์จนกลายเป็นร้านชาดแป้งที่มีชื่อของเมืองอู๋โจวได้ในเวลาเพียงไม่นาน หรือเหตุใดเพียงลงมือครั้งเดียว ก็สามารถทำผักกาดขาวดองเผ็ดออกมาได้

“เถ้าแก่เสิ่น เครื่องปรุงรสอย่างหนึ่งในผักกาดขาวของเจ้า คงไม่ธรรมดากระมัง หากเจ้าขายบ้านให้ข้า เครื่องปรุงนี้ข้าควรไปหาได้ที่ใด” หลังจากได้ลิ้มรสผักกาดขาวดองเผ็ด ถังเป่าเอ๋อร์ก็เห็นโอกาสทางการค้า นางเรียกหญิงรับใช้ใหญ่ที่ดูแลห้องครัวมาชิมอาหารในทันที

หญิงรับใช้ผู้นั้นก็นับว่าได้พบเห็นมามาก แต่กลับไม่รู้เลยว่าของสีแดง ๆ นั้นคือสิ่งใด

สุดท้ายต้องอ้อมค้อมสอบถามผู้คนมากมาย ในที่สุดจึงคาดคะเนได้ว่าอาจเกี่ยวข้องกับสินค้านำเข้าจากโพ้นทะเลอย่างหนึ่ง

เสิ่นชีเหลือบตามอง “สิ่งนั้นเรียกพริก หรือเรียกอีกชื่อว่าหงหงฮั่วฮั่ว เป็นพืชนิยมปลูกไว้ประดับอย่างหนึ่ง เป็นสินค้านำเข้าจากโพ้นทะเล ข้าบังเอิญนำมาปลูก และบังเอิญลองชิมดู รู้สึกว่ารสชาติยังใช้ได้ ด้วยเหตุนี้จึงกลายเป็นความอร่อยของผักกาดขาวดองเผ็ด”