ตอนที่ 216 ความดีความชอบ

ตอนที่ 216 ความดีความชอบ

เมื่อเหยียนอู่เหนียงตื่นขึ้น รอบกายมืดสนิท หลังตาปรับกับความมืดแล้ว นางจึงพบว่าที่แห่งนี้คือถ้ำแห่งหนึ่ง

แต่ไม่ว่านางจะดิ้นรนอย่างไร เชือกก็ไม่ได้คลายลง กลับยิ่งดิ้นยิ่งรัดแน่นขึ้น

เดิมทีนางได้รับการเลี้ยงดูอย่างสุขสบายมาหลายปี บัดนี้หนึ่งวันหนึ่งคืนไม่ได้กินข้าวกินน้ำ แล้วจะเหลือเรี่ยวแรงอะไร

“มีใครอยู่หรือไม่” พอนางส่งเสียงออกไป จึงรู้ว่าเสียงแหบแห้งหนักหนา

หากไม่เรียกผู้คนอีก นางรู้สึกว่าตนเองคงต้องตายเพราะความหิว ความหนาว หรือความกระหายเป็นแน่

ครู่ต่อมา จากทางปากถ้ำก็มีเสียงฝีเท้าหนึ่งชุดดังมา

ใบหน้าดำเกรียมแต่หล่อเหลาคมคายปรากฏขึ้น มิใช่เซี่ยเอ้อร์หลางแล้วจะเป็นผู้ใด

“อยู่เฉย ๆ!” เซี่ยเอ้อร์หลางตวาดเสียงเข้ม

เขาเคยเป็นคนไม่รู้จักกลัวใคร ถึงกับเคยฆ่าคนกลางถนน ต่างจากไอ้ชาวนาธรรมดา บัดนี้ยังแสร้งทำเป็นปีศาจร้าย เหยียนอู่เหนียงก็หวาดกลัวจนตัวอ่อนทันที