กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 214 เหยียนอู่เหนียง
มีการศึกษาก็ต่างกันจริง ๆ “ดี เช่นนั้นก็เรียกหักกิ่งเหมย”
เซี่ยซานหลางได้ของขวัญแล้วดีใจมาก “ปิ่นเงินนั้นถ้าเจ้าชอบก็เก็บไว้”
เสิ่นชีเอ่ยหยอก “ซานหลางตอนนี้ไม่หึงแล้วหรือ”
“ข้าจะไม่หึงได้อย่างไร ก็แค่รู้สึกว่านี่เป็นของดีจริง ๆ และบางทีอาจหาช่างเงินผู้นั้นได้ อีกทั้งปิ่นเงินยังซ่อนกลไกพิสดาร ยามสำคัญอาจใช้การได้ใหญ่หลวง” ในใจเซี่ยซานหลางรู้สึกเปรี้ยว ๆ อยู่บ้าง แต่ก็ต้องยอมรับว่าอดีตของภรรยาเขามิได้ร่วมอยู่ด้วย จึงมีความทรงจำน้อยกว่าเมิ่งชิงโจวมาก แต่ในอนาคตเขาจะพยายามทำให้ดี รอจนทั้งสองผมขาวโพลน ก็จะมี ความทรงจำมากขึ้น
เสิ่นชีไม่รู้ว่าในใจเขาคิดอย่างไร แต่ก็ไม่อยากเห็นเขาผิดหวัง “ข้าเก็บปิ่นเงินไว้เพื่อศึกษาอย่างดี แต่ว่า ข้าชอบปิ่นดอกเหมยหยกเขียวที่ซานหลางมอบให้มากกว่า”
ในใจเซี่ยซานหลางจึงสบายขึ้นเล็กน้อย เพียงแต่เมิ่งชิงโจวเจ้าสารเลวนั้น อย่าตกอยู่ในมือข้า ไม่อย่างนั้นมันต้องเจอดีแน่!
ทั้งสองพูดกันอีกครู่หนึ่ง จึงโอบกอดกันหลับสนิท
เสิ่นชีตื่นแต่เช้าพอสมควร สองสามีภรรยากินข้าวเช้าด้วยกัน
“นี่คือเสี่ยวหลงเปา ไส้เนื้อแกะสด ฝีมือซินเหล่าเนียงไม่ใช่เล่นเลย หอมสดรสอูมล้นน้ำ เจ้าลองชิมสักลูก” ตั้งแต่บอกซินเหล่าเนียงถึงวิธีทำอาหารเช้าหลายสิบชนิด นางก็ต้องทำเวียนมาครบทุกวัน