ตอนที่ 122 ฟางว่านฉือ

ตอนที่ 122 ฟางว่านฉือ

“ถิงอวี้ เจ้าไม่ได้เห็นหรือ ใบหน้าอาจารย์ของพวกเรา ขาวแซมแดง แดงแซมเขียว ช่างเป็นภาพที่บันเทิงยิ่งนัก!” หลังเลิกเรียน ติงจวิ้นนึกถึงภาพนั้นก็ยังรู้สึกขบขันยิ่งนัก “เมื่อวานโชคดีที่เจ้าให้ยาเม็ดถอนพิษข้ากินล่วงหน้า ไม่อย่างนั้นพวกเราสองคนก็คงตกเป็นเหยื่อด้วย”

“ในอาหารของเจ้า อาจไม่มีพิษก็ได้” เซี่ยซานหลางสงบนิ่งราวกับเป็นเรื่องปกติ มือค่อย ๆ พลิกหนังสือในมือ แต่คำที่เอ่ยออกมากลับแทงใจ

ในหอพักหนึ่งห้องมีคนอยู่สองคน เดิมทีติงจวิ้นเป็นไปไม่ได้ที่จะพักอยู่ที่นี่ แต่ก่อนเขาต้องลาหยุดกลับบ้านทุกวัน

แต่ตั้งแต่เซี่ยซานหลางมา เขาก็อยู่ที่นี่ทุกวัน กับที่บ้านก็บอกว่าใกล้สอบแล้ว ต้องอ่านหนังสือทั้งคืน