ตอนที่ 52 กู่แม่ลูก

ตอนที่ 52 กู่แม่ลูก

เข็มเงินแทงเข้าจุดไป่ฮุ่ย นิ้วมือบิดเบา ๆ แล้วสะบัดเบา ๆ อีกครั้ง เซียวเหยียนส่งเสียงครางอือ รู้สึกเพียงรสหวานสดชื่นพวยพุ่งขึ้นมาที่ลำคอ จากนั้นก็อาเจียนโลหิตทมิฬออกมาหนึ่งครั้ง

“นี่คือ…” แม้แต่เมิ่งชวนก็ยังเห็นว่าสีโลหิตนี้ผิดปกติ

“เอาละ พอคายออกมาแล้วก็จะบรรเทาได้บ้าง แต่พวกเราต้องถอนพิษให้เร็วที่สุด” เสิ่นชีก็กังวล

ตอนนี้สมุนไพรในมือยังไม่พอ ขาดโสมกับปาเจี่ยวเหลียน นางเชื่อว่าสภาพแวดล้อมของป่าแห่งนี้ต้องไม่ขาดสมุนไพรสองอย่างนี้แน่ แต่ยังไม่เจอวาสนาที่จะได้พบ

“พวกเราต้องหาทางรีบหาโสมร้อยปีกับปาเจี่ยวเหลียนให้ได้ ไม่อย่างนั้นก็เคี่ยวเป็นยาถอนพิษไม่ได้” เสิ่นชีกล่าว