กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ซือถูเหอจิ้งเก็บกระบี่ยาวในมืออย่างคล่องแคล่ว นางซ่อนความลนลานและความเขินอายที่วาบผ่านดวงตาไว้ได้อย่างแนบเนียน
“ท่านกุนซือ”
เวินเซี่ยงหว่านเห็นเช่นนั้นก็เอ่ยยิ้ม ๆ ว่า “ที่นี่คือสนามฝึกยุทธ์ตรงลานหลังจวนอ๋อง หาใช่กระโจมบัญชาการในกองทัพเสียหน่อย เหตุใดพวกท่านจึงทำตัวห่างเหินกันเช่นนี้? พี่ใหญ่ เมื่อก่อนท่านยังเรียกนางว่าแม่นางซือถูอยู่มิใช่หรือ?”
ซ่างกวนจิ่งได้ยินก็เอ่ยยิ้ม ๆ ว่า “เช่นนั้นไม่เหมาะสม เกรงว่าจะทำให้แม่ทัพซือถูเสียชื่อเสียง”