กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ทั้งสองนั่งรถม้ามาถึงหน้าประตูตำหนัก หลังจากกู้หานเจ๋อลงจากรถแล้ว เขาก็อุ้มเวินเซี่ยงหว่านลงมาจากรถอย่างอ่อนโยน
ซุ่นกงกงซึ่งรออยู่หน้าประตูตำหนักเห็นดังนั้นก็เบ้ปาก จุ๊ จุ๊ จุ๊ เห็นได้ชัดแล้ว สตรีที่ชื่อเวินเซี่ยงหว่านผู้นี้คือคนในดวงใจของจ้านท่านอ๋อง เขาอยู่ในวังมาตั้งแต่เล็ก แต่ไม่เคยเห็นจ้านท่านอ๋องอ่อนโยนและทะนุถนอมผู้ใดถึงเพียงนี้
เวินเซี่ยงหว่านยืนอย่างมั่นคง ไม่ใส่ใจสายตาที่จับจ้องมาจากรอบด้าน กู้หานเจ๋อจูงมือนางเดินไปยังประตูตำหนัก
ซุ่นกงกงรีบเดินเข้ามาต้อนรับ “บ่าวชราถวายพระพรท่านอ๋อง แม่นางเวิน”
แม่นางเวิน?
กู้หานเจ๋อแค่นเสียงเย็นชา “ซุ่นกงกง ข้าเคยคิดว่าซุ่นกงกงเป็นคนฉลาด จึงสามารถติดตามรับใช้ฮ่องเต้ได้ ทว่าดูจากตอนนี้ก็เป็นเพียงเท่านี้”