กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เมื่อได้ยินสุ้มเสียงอันเปี่ยมด้วยแรงกดดัน เจ้าหน้าที่ทางการก็ชะงักงัน ทว่าชั่วพริบตาต่อมา ประตูรถม้าก็เปิดออกเล็กน้อย เผยให้เห็นใบหน้าของกู้หานเจ๋อ
ชั่วพริบตานั้น เจ้าหน้าที่ทางการผู้เฝ้าประตูพลันหน้าถอดสี รีบคุกเข่าลงกับพื้น
“คารวะท่านอ๋อง! ข้าน้อยมีตาหามีแววไม่ ไม่รู้ว่าเป็นรถม้าของท่านอ๋อง ขอท่านอ๋องโปรดอภัยโทษด้วย!”
“บัดนี้ข้าเข้าไปได้หรือยัง?”
“ได้ขอรับ ได้แน่นอนขอรับ” เจ้าหน้าที่ทางการรีบยกสิ่งกีดขวางออก แล้วคุกเข่าตัวสั่นอยู่ด้านข้าง เกรงว่าต้นตระกูลในรถม้าจะไม่พอใจขึ้นมา ศีรษะกับร่างกายของเขาคงได้แยกจากกันเป็นแน่
เวินเซี่ยงหว่านนั่งอยู่ในรถม้า พลางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “สมแล้วที่เป็นองค์ชายจ้านอ๋อง เพียงแค่สายตาเดียวก็ทำให้ผู้คนหวาดกลัวถึงเพียงนี้”