กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เวินเซี่ยงหว่านได้ยินเช่นนั้น แววตาที่มองเขาเจือรอยยิ้มเล็กน้อย “หัวหน้าใหญ่หมายความว่ายอมรับคำพูดของข้าแล้วหรือ?”
“ยอมรับ! แน่นอนว่ายอมรับ!” สวีเทียนเฉียนทำหน้าขมขื่น ที่จริงเขาอยากไม่ยอมรับ แต่เขาไม่กล้านี่นา!
ท่านป้าผู้นี้ช่างเอาชีวิตคนเกินไปแล้ว เพียงคำพูดเดียวไม่ถูกใจนางก็เอาชีวิตคนได้ เขาจะกล้าไปล่วงเกินนางได้อย่างไร?
เวินเซี่ยงหว่านพอใจกับท่าทีของพวกเขาอย่างยิ่ง นางหยิบขวดกระเบื้องใบหนึ่งส่งให้เขา “กินเข้าไป”
สวีเทียนเฉียนมองยาเม็ดสีดำสนิทในขวดกระเบื้อง ใจพลันสะดุ้ง “นี่…นี่คือสิ่งใด?”