กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลิ่วเหวินปินกุมมือที่ถูกแทงทะลุ พลางร้องโหยหวนว่า “เจ้ากล้าลงมือกับข้าเชียวหรือ! ช่าง ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี!” เขาถลึงตามองหลิ่วอวี้เฟิง “เจ้าอกตัญญู! เจ้าจะยืนมองคนนอกกลั่นแกล้งพ่อของเจ้าโดยไม่ทำอะไรเลยหรือ?”
“ข้าเพิ่งพูดไป ข้าไม่มีพ่อ”
“ไอ้คนไม่รู้จักเคารพผู้ใหญ่! ในเมื่อเจ้าไม่มีพ่อ เช่นนั้นเจ้ากระโดดออกมาจากซอกหินหรือ?”
“หึ ข้าอยากให้ตนเองกระโดดออกมาจากซอกหินเสียจริง อย่างน้อยหินยังใช้เป็นแท่นเหยียบได้ แล้วเจ้าล่ะ? เจ้าทำอะไรได้บ้าง?”
“ดี ดี ดี ข้าช่างตาบอดเสียจริง หากรู้แต่แรกว่าเจ้ามีนิสัยเช่นนี้ ตอนนั้นข้าควรบีบคอเจ้าให้ตายเสียเลย!”
“ตอนนี้เจ้ารู้แล้ว แต่ก็สายเกินไป ผู้ใดจะบีบคอผู้ใดจนตายยังไม่แน่เลย!”