กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“แม่นาง”
“ไม่เป็นไร” เวินเซี่ยงหว่านเหลือบมองเงาร่างหลายสายด้านหลังที่ประเดี๋ยวอยู่ใกล้ประเดี๋ยวอยู่ไกล “ทางนี้ปล่อยให้ข้าจัดการก็พอ เจ้าไปตระกูลหลินก่อน”
“แม่นาง ทางนี้ปล่อยให้ผู้ใต้บังคับบัญชาจัดการเถิดขอรับ แม่นางไปก่อน”
“บอกให้ไปก็ไป จะพูดมากให้ได้อันใดขึ้นมา?” เวินเซี่ยงหว่านปรายตามองเขาคราหนึ่ง
เพียงสายตานั้นครั้งเดียว มู่ฟานก็ตัดสินใจทำตามคำสั่งแล้วจากไปทันที
ล้อเล่นหรือไร ทุกครั้งที่แม่นางเผยแววตาเช่นนี้ ย่อมหมายความว่ามีคนกำลังจะเคราะห์ร้าย
เขารีบไปให้พ้นจากที่ชวนให้มีเรื่องแห่งนี้จะดีกว่า ด้วยฝีมือของแม่นาง คนเหล่านี้ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของนางได้เลย
“หัวหน้า พวกเขาแยกกันแล้ว”