กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เมื่อได้ยินเขากล่าวเช่นนั้น เวินเซี่ยงหว่านก็ยินดีในใจ นางยิ้มพลางกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นก็ต้องขอบคุณท่านผู้เฒ่าแล้ว”
“เรื่องเล็กน้อย เรื่องเล็กน้อย แม่นางเวินทำเรื่องราวมากมายให้ตระกูลหลินของข้า หากเรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ข้าผู้เฒ่ายังไม่ช่วย ก็คงเสียทีที่เกิดเป็นคนแล้ว”
เวินเซี่ยงหว่านยิ้มพลางกล่าวว่า “ท่านผู้เฒ่าไม่คิดจะถามหน่อยหรือว่าเหตุใดข้าจึงต้องซื้อภูเขารกร้างลูกนี้”
“แม่นางเวินเป็นผู้ปราดเปรื่องถึงเพียงนี้ สิ่งที่นางทำย่อมมีเหตุผลแน่นอน ข้าผู้เฒ่าผู้นี้ไม่ชอบสอดรู้ความลับของผู้อื่น ดังนั้นแม่นางเวินจงวางใจ ไม่ว่าภูเขาลูกนี้จะมีสิ่งใดอยู่ ตระกูลหลินของข้าก็จะไม่คิดละโมบ”
ท่านผู้เฒ่าตระกูลหลินเข้าใจความหมายของเวินเซี่ยงหว่านในชั่วพริบตา