กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
โจวหลินมองกระบี่ยาวที่ส่องประกายเยือกเย็น แล้วกลืนน้ำลายลงคอ “เดิมพันด้วยเงิน 200,000 ตำลึงเงิน เจ้ากล้าพนันหรือไม่?”
“ดี!” สายตาเวินเซี่ยงหว่านกวาดผ่านหินดิบในมือของทั้งสองคน ดวงตาวาบประกายแววยิ้มที่แอบซ่อนอยู่ ดูทีครั้งนี้ กระทั่งสวรรค์ก็เข้าข้างนางด้วย
เก็บสัญญาทั้งสองฉบับเข้าไว้แล้ว นางอดอุทานในใจไม่ได้ว่า เพียงครู่เดียวเท่านั้นก็มีรายได้มากมายขนาดนี้ ช่างทำเงินยิ่งกว่าการพนันหินเสียอีกจริง ๆ!
ความโหฬารภายในโรงขนาดนี้ ทำให้ผู้คนทั้งสถานที่ต่างถูกดึงดูดให้แห่กันมาดู
พอเห็นหินดิบบนเวทีที่เทียบกันไม่ติดถึงเพียงนี้ ผู้ที่มาทีหลังอดข้องใจไม่ได้ “นี่มีอะไรน่าเปิดเทียบกันเล่า? ช่างแปลกจริง ๆ เศษหินไร้ค่าหนึ่งก้อนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน จึงกลับมีสิทธิ์ขึ้นแท่นประลองได้”