กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เมื่อซ่างกวนโหรวเห็นผู้มาเยือน แววรังเกียจก็วาบผ่านดวงตา
“ฮูหยินเถียน ท่านมาทำอะไร?”
ซ่างกวนฉิงเกลียดที่สุดยามมีผู้อื่นเรียกนางว่าฮูหยินเถียน
นางมองซ่างกวนโหรวแล้วหัวเราะหยันอย่างเย็นชา “ข้าก็มาส่งเจ้าอย่างไรเล่า ถึงอย่างไรเจ้ากับข้าก็เคยเป็นอาหลานกัน เมื่อเจ้าจะจากบ้านไป ข้ามาส่งย่อมเป็นเรื่องธรรมดา เพียงแต่…ดูเหมือนนอกจากข้าแล้วจะไม่มีใครอยากมาส่งเจ้าเลย พ่อแม่ของเจ้าเล่า? ท่านปู่เล่า?”
“เกี่ยวอะไรกับท่าน?” ซ่างกวนโหรวเบือนหน้าหนี “ท่านดูแลตัวเองให้ดีก่อนเถิด!”