ตอนที่ 214 ซ่างกวนจิ่งจากไป

“ผู้ใดกันแน่ที่รนหาที่ตาย เจ้าจะลองดูก็ได้” เวินเซี่ยงหว่านเคาะเตากำยานอย่างไม่รีบร้อน “หากเจ้ายังจุดเครื่องหอมนี้ต่อไปอีกสักครึ่งปีหรือหนึ่งปี เจ้าก็จะเข้าใจว่าเหตุใดข้าจึงกล่าวเช่นนี้ ถึงตอนนั้นขุมอำนาจของเจ้าอาจถูกชาวตงอิ๋งค่อย ๆ กลืนกินจนหมดสิ้น ต่อให้เจ้าอยากเป็นสุนัขรับใช้มัน มันก็คงคร้านจะมองเจ้าแกว่งหางร้องขอความเมตตาแล้ว”

เมื่อเวินเซี่ยงหว่านกล่าวจบ ใจของชายผู้นั้นก็หนักอึ้ง

ครั้นเห็นเขาไม่เอ่ยสิ่งใด เวินเซี่ยงหว่านก็หมุนตัวเตรียมจากไป