กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เวินเซี่ยงหว่านยิ้มน้อย ๆ นางยกมือขึ้นค่อย ๆ ถอดหน้ากากออก เมื่อใบหน้าของนางเผยให้เห็นทีละน้อย ไจ๋ซื่อก็ยกมือปิดปาก ลำคอตีบตันจนเปล่งเสียงออกมาไม่ได้แม้แต่น้อย
ทว่าน้ำตากลับไหลรินไม่หยุด
ไจ๋ซื่อใช้สองมืออันสั่นเทาประคองใบหน้าเวินเซี่ยงหว่าน ริมฝีปากสั่นระริก นางอ้าปากอยู่หลายครั้งกว่าจะเปล่งเสียงออกมาได้แผ่วเบา “เจ้าคือ… เจ้าคือ…”
“ข้าเองเจ้าค่ะ”
“แต่… เจ้ามิใช่บุรุษหรอกหรือ…”