กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
รอยยิ้มบนใบหน้าพลันหยุดชะงัก
หลิ่วอวี้เฟิงเบ้ปาก ช่างไร้น้ำใจเสียจริง
คนสองคนนี้ไม่เพียงหน้าตาคล้ายกัน แม้แต่นิสัยเจ้าเล่ห์ลึกล้ำก็ยังเหมือนกันอีก
หลายวันต่อมา ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงเมืองเหลียวอวี้ เมื่อเข้าไปในเมืองเหลียวอวี้ ทุกคนก็พบว่าไม่ว่าจะอยู่แห่งหนใดทั่วทั้งหัวเมือง ล้วนมองเห็นสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับหยกทั้งสิ้น
“นี่... กำแพงเมืองแห่งนี้ถึงกับสร้างขึ้นจากหยกเชียวหรือ?”
มู่ฟานกล่าวด้วยความตกตะลึงว่า “นี่ฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว”
“เรื่องนี้ไม่นับเป็นอะไรได้” หลิ่วอวี้เฟิงกล่าวพลางหัวเราะ “แม้แต่ถนนที่พวกเราเหยียบอยู่ใต้เท้าก็ปูด้วยหยก เพียงแต่ภายในหยกเหล่านี้ไม่มีสิ่งใดอยู่ เป็นเพียงเศษวัสดุทั้งนั้น”