กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เจ้าขวางข้าไว้ทำไม?” จ้าวเหลียนยิ้มพลางรับเงินจากมือเวินเซี่ยงหว่าน “ไม่ใช่ของจางเต๋อจู้ เป็นของชายเสเพลคนหนึ่งในหมู่บ้านเรา”
ใบหน้าอู๋รุ่ยซีดเผือด ร่างกายเซไปหลายก้าว นางมองจ้าวเหลียนอย่างไม่อยากเชื่อ นางไม่เคยคาดคิดเลยว่า เพียงเงิน 5 ตำลึง เงิน 5 ตำลึงเท่านั้น!
นางจะถูกพี่สะใภ้ของตนขายทอดทิ้งเช่นนี้!
“จ้าวเหลียน! เจ้า! เจ้าพูดเหลวไหลอะไร! เด็กของข้าชัดเจนว่าเป็นลูกของพี่เต๋อจู้!”
จ้าวเหลียนกำลังจะเอ่ยปาก ทว่าจู่ ๆ สายตาก็จับจ้องไปยังเวินเซี่ยงหว่าน “ข้าบอกว่าเถ้าแก่เวิน… เงินนี้…”
เวินเซี่ยงหว่านหยิบเงินออกมาอีก 5 ตำลึง จ้าวเหลียนรับไปด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
อย่างไรเงิน 100 ตำลึงนี้ก็ไม่มีทางได้มาแล้ว ได้ 10 ตำลึงก็นับว่าไม่เลว!