ตอนที่ 182 ไม่ยอมรับก็ไม่ได้!

“นี่...นี่เป็นไปได้อย่างไร? ข้าคงตาฝาดไปแน่” มู่ฟานกลืนน้ำลาย ก่อนเอ่ยเสียงเบากับมู่เฉินที่อยู่ข้างกายว่า “เจ้าหยิกข้าที”

“หา?”

“หาอะไรของเจ้า?” เมื่อเห็นมู่เฉินไม่มีปฏิกิริยา มู่ฟานก็ยื่นมือไปบิดเนื้อเขาอย่างแรง

“ซี๊ด...” มู่เฉินเจ็บจนสูดลมหายใจเย็นเข้าปอด “เจ้าทำอะไรของเจ้า?”

“ไม่ได้ตาฝาด ข้าก็ไม่ได้ฝันไปจริง ๆ เจ้าเห็นหรือไม่?” มู่ฟานเอ่ยอย่างตกตะลึง “เสือตัวนี้หมอบลงจริง ๆ จริง ๆ ด้วย!”

“ข้าไม่ได้ตาบอด” มู่เฉินมองมู่ฟานด้วยสีหน้ากัดฟันกรอด

เขานึกเสียใจขึ้นมา หากรู้แต่แรกว่าตอนเจ้าหลานชายนี่บอกให้เขาหยิก เขาก็ควรหยิกลงไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย!

“คุณหนู...” ไฉ่หวนยืนอยู่ไม่ไกล ก่อนร้องออกมาด้วยความตกใจ “ช่วย...ช่วยด้วย!”