กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฉินชิงกะพริบตาปริบ ๆ “คุณชาย มิสู้ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาไป…”
ซ่างกวนจิ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เมื่อครู่ผู้ใดพูดจาเหลวไหล เจ้าย่อมรู้ว่าควรทำเช่นไร”
“ขอรับ!”
ฉินชิงยังไม่ทันก้าวพ้นประตูห้อง ก็ได้ยินเสียงโอดครวญดังมาเป็นระลอก
“โอ๊ย! โอ๊ย! เจ็บ ๆ…”
“ท่านป้า ท่านกำลังทำอะไร มือของข้า! มือข้า!”
ทั้งสองร่ำไห้พลางร้องโวยวายจนน้ำตาแทบไหลพราก
เดิมทีฉินชิงคิดว่าเป็นเวินเซี่ยงหว่านลงมือ แต่เมื่อเห็นผู้ที่กำลังเหยียบอยู่บนร่างของทั้งสอง เขาก็อดไอออกมาไม่ได้