ตอนที่ 174 หลูจื่อโหรว

ในยามนั้นเอง เสียงของสตรีนางหนึ่งพลันดังขึ้นว่า “เมื่อผ่อนปรนให้ผู้อื่นได้ก็ควรผ่อนปรนเสียบ้าง มิใช่เพียงอาภรณ์ตัวหนึ่งเท่านั้นหรือ แม่นางจะคาดคั้นผู้อื่นถึงเพียงนี้ ช่างดูไม่งดงามเอาเสียเลย”

ทุกคนหันไปมองตามเสียง ผู้มาใหม่ก็คือหลูจื่อโหรว บุตรีสายอนุแห่งตระกูลหลู

นางเพิ่งก้าวเข้าร้านมาก็ได้ยินเสียงชายผู้นั้นร้องขอความเมตตา

สายตาของหลูจื่อโหรวมองไปยังใบหน้าของเวินเซี่ยงหว่าน ทันทีที่ได้เห็นนาง ความงามที่นางภาคภูมิใจมาโดยตลอดก็พลันไร้ค่าไปในชั่วพริบตา

คิดไม่ถึงเลยว่า ในสถานที่เช่นนี้จะยังมีสตรีที่งดงามถึงเพียงนี้

ด้วยเหตุนี้ แม้จะเป็นครั้งแรกที่นางได้พบเวินเซี่ยงหว่าน แต่นางกลับรู้สึกรังเกียจอีกฝ่ายเป็นอย่างยิ่ง