กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เป็นเช่นนี้แล้ว พรุ่งนี้เช้าพบกันที่ลานม้า”
“ได้”
ส่งซือถูเหอจิ้งกลับไปแล้ว มู่ฟานมองเวินเซี่ยงหว่านท่าทางอยากจะเอ่ยปากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ทว่าก็เงียบไปเสียทุกที
“อยากจะพูดอะไรก็เอ่ยมาเถิด”
“แม่นาง คุณหนูซือถูวรยุทธ์สูงส่งนัก อย่าว่าแต่หญิงทั้งหลายเลย แม้แต่แม่ทัพน้อยทั้งหลายในค่ายทหารยังแทบไม่มีผู้ใดเอาชนะนางได้ ท่านประลองกับนาง กลัวว่าจะเสียเปรียบอยู่บ้าง”
“หรือ?” เวินเซี่ยงหว่านรู้ว่าเขาเตือนด้วยความหวังดี จึงกล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้มว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าจะไม่ใช่คู่ปรับของนาง?”
นางเพียงแต่ไม่มีกำลังภายใน ในด้านนี้จึงคงเสียเปรียบอยู่บ้าง แต่หากต่อสู้ระยะประชิดตัว ต่อให้เป็นกู้หานเจ๋อ นางก็กล้าลงมือสู้กับเขา
ทว่าคำพูดของมู่ฟานก็เตือนความนึกคิดให้นางขึ้นมาได้จริง