กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ยามนี้ดึกสงัดแล้ว ทั้งตระกูลหลิวเงียบสงบเป็นอย่างยิ่ง มีเพียงลานลานบ้านแห่งนี้ที่ส่งเสียงโต้เถียงดังขึ้นเป็นครั้งคราว
“ฉินซื่อ เจ้าเพียงอาศัยว่าบัดนี้ตระกูลฉินเกาะต้นไม้ใหญ่อย่างตระกูลหลูได้ จึงกล้าถึงขั้นไม่เห็นข้าอยู่ในสายตาแล้วหรือ!” หลิวหยวนไว่กล่าวด้วยโทสะ “หากไม่มีตระกูลหลิวของพวกเรา เจ้าคิดว่าตระกูลฉินของเจ้าจะมีวันนี้หรือ? วันนั้นข้าคงเลอะเลือนไปแล้วจริง ๆ ถึงได้มอบของสำคัญเช่นนั้นให้เจ้าดูแล!”
ฉินซื่อได้ยินเช่นนั้นก็แค่นเสียงหึ “เพิ่งรู้จักเสียใจเอายามนี้ จะมีประโยชน์อันใด? ข้าบอกแล้วว่าไม่เห็นด้วยกับการให้ซินเอ๋อร์แต่งงานกับนายน้อยตงอิ๋ง หากเจ้าต้องการใช้ลูกสาวเพื่อบรรลุจุดประสงค์บางอย่าง ก็ใช้บุตรีคนรองของเจ้าเสียสิ!”