กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เช้าตรู่วันถัดมา เวินเซี่ยงหว่านเพิ่งมาถึงร้าน เซียจู๋ก็เดินเข้ามาหา
“แม่นาง มีคนชื่อเย่หานต้องการพบท่านเจ้าค่ะ”
เย่หาน?
คนที่ชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่าเย่ ล้วนเป็นคนข้างกายกู้หานเจ๋อ
“ให้เขาเข้ามาเถิด!”
ไม่นานนัก ชายผู้หนึ่งในอาภรณ์สีเทาก็เดินเข้ามา
ยังไม่ทันที่เวินเซี่ยงหว่านจะเอ่ยปาก ชายชุดเทาผู้นั้นก็คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น กล่าวด้วยน้ำเสียงนอบน้อมว่า “คารวะพระชายา”
พระ…พระชายา?
เวินเซี่ยงหว่านแทบสำลักน้ำลายตัวเองตาย
“ลุกขึ้น ลุกขึ้น รีบลุกขึ้นเถิด” เวินเซี่ยงหว่านแทบจะเข้าไปประคองเขาขึ้นมาด้วยตนเองอยู่แล้ว