กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ตงเหมยตัวสั่นเทิ้ม ร้องลั่นว่า “ไม่ไป! ข้าไม่ไป! ข้าไม่ไปกับเจ้า!”
นายหน้าค้าทาสเห็นเช่นนั้นก็เดินเข้ามาหานาง แล้วหยิกแขนนางอย่างแรง “นังแพศยา เจ้าเป็นอะไรไป? ข้าบอกแล้วอย่างไรเล่า หนังสือสัญญาทาสของเจ้าอยู่ในมือข้า ข้าอยากขายให้ผู้ใดก็ขายให้ผู้นั้น! นายท่านผู้นี้จ่ายเงินแล้ว เจ้าก็ต้องไปกับเขา ไม่เช่นนั้นข้าจะขายเจ้าเข้าซ่องเสีย!”
ตงเหมยได้ยินก็ตัวหดด้วยความหวาดกลัว แววตาเต็มไปด้วยความเศร้ารันทด
ในที่สุดนางก็รู้แล้วว่าการทรยศเวินเซี่ยงหว่านจะมีจุดจบเช่นไร
น้ำตาของตงเหมยไหลรินไม่หยุด แต่ยามนี้ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็มิอาจแก้ไขสิ่งใดได้อีก นางมองชายผู้นั้น หากตามเขาไป บางทีอาจยังเหลือหนึ่งเส้นทางรอด