กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ก่อนกู้หานเจ๋อจะจากไป เวินเซี่ยงหว่านได้นำยาเม็ดและน้ำพุวิเศษจำนวนมากมอบให้เขา
เมื่อกู้หานเจ๋อเห็นเช่นนั้น แววขบขันก็วาบผ่านดวงตา
“เจ้าอย่าคิดมากไป เย่เอ๋อร์อยากเรียนวรยุทธ์กับเจ้า ข้าจึงนำของเหล่านี้มาให้ ใครใช้ให้ท่านอ๋องมีศัตรูมากมายถึงเพียงนี้เล่า หากพลาดพลั้งตกหลุมพรางของผู้อื่นเข้า เย่เอ๋อร์มิผิดหวังแย่หรือ? ข้าเสียทั้งเวลาและเรี่ยวแรงมากมายเพื่อรักษาท่านอ๋อง หากกลับต้องมาตายในมือผู้อื่น ย่อมไม่ได้เป็นอันขาด”
หลังฟังคำของนาง กู้หานเจ๋อก็หลุบตาลง มุมปากยกยิ้มบาง ๆ ราวกับมีราวกับไร้
ช่างเป็นคนปากแข็งเสียจริง
กู้หานเจ๋อรับของจากเวินเซี่ยงหว่านมา แววตาพลันมืดลงเล็กน้อย “เจ้าหนูตระกูลหลี่ เจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้ข้องเกี่ยวกับมัน”