กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สายรัดขาดสะบั้น หน้ากากเงินร่วงหล่นลงบนพื้น
ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นเผยสู่สายตาของทุกคน
ใบหน้าซึ่งเลือนรางไปบ้างในความทรงจำกลับแจ่มชัดขึ้นมาอีกครั้ง เวินเซี่ยงหว่านถึงกับยืนนิ่งอยู่กับที่
เขา... เขาคือ... เขากลับเป็น...
เมื่อนึกถึงถ้อยคำประหลาด ๆ ที่เขาเคยถามนางในลานบ้านวันนั้น เวินเซี่ยงหว่านก็พลันกระจ่างแจ้ง
มิน่าเล่าเขาจึงถามเช่นนั้น ทั้งที่เขายังไม่ตาย กลับจงใจไม่ปรากฏตัว ครั้นปรากฏตัวแล้วก็ยังไม่ยอมรับพวกนาง เป็นเพราะเห็นว่านางมีชาติกำเนิดต่ำต้อย ทำให้จวนจ้านอ๋องของเขาเสื่อมเสียชื่อเสียงกระมัง
เวินเซี่ยงหว่านถอนสายตากลับ ในดวงตาปรากฏแววแค่นหัวเราะเย็นชา
ดีเหมือนกัน นางเองก็ไม่คิดจะข้องเกี่ยวกับเขาแม้แต่น้อย