กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
จากนั้นนางก็หันไปมองลูกสาวของตนเอง
สายตาของนางเลื่อนไปหยุดอยู่ที่โจวรั่วอวิ๋นซึ่งอยู่ด้านข้าง เวลานี้สายตาของโจวรั่วอวิ๋นถูกผืนผ้าที่เหล่าบ่าวนำออกมาดึงดูดไปนานแล้ว
เวินเซี่ยงหว่านรู้ถึงความชื่นชอบของนาง จึงสั่งให้คนนำผ้าสีเรียบ ๆ มาส่งทั้งหมด
โจวรั่วอวิ๋นย่อมยินดีจนแทบระงับไม่อยู่ ทว่าหลีซื่อที่อยู่ด้านข้างกลับส่ายหน้า “เปลี่ยนเป็นผ้าที่มีสีสันสดใสกว่านี้”
รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวรั่วอวิ๋นชะงักลง “ท่านแม่ เหตุใดกัน?”
หลีซื่อตบหลังมือนางเบา ๆ “เชื่อฟังท่านแม่ ไม่มีทางผิดหรอก”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น โจวรั่วอวิ๋นก็ใช้ฟันขาวดุจเปลือกหอยกัดริมฝีปากเบา ๆ มองผืนผ้าสีสันสดใสเหล่านั้นแล้วส่ายหน้า “ท่านแม่ ลูกสาวไม่ชอบ”