กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ยังไม่ทันที่จ้าวซื่อจะพูดจบ ก็ถูกเสียงหัวเราะแผ่วเบาขัดขึ้นเสียก่อน
“ก็เพราะราคามันไม่สูง ข้าถึงไม่ต้องการอย่างไรเล่า”
“อะไรนะ?”
เวินเซี่ยงหว่านวางถ้วยชาลง ก่อนกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ร้านชีวิตล่องลอยดุจฝันของเราไม่จำเป็นต้องใช้ผ้าของร้านผ้ายงเซียง เจ้าว่าร้านผ้ายงเซียงของพวกเจ้าเป็นร้านผ้าชั้นแนวหน้าของตำบล เช่นนั้นมีแพรไหมเมฆา แพรริ้วแสง หรือแพรไหมสู่ซึ่งเป็นผ้าเนื้อดีล้ำค่าหรือไม่? หากไม่มี เช่นนั้นแพรลายเกลียว แพรโปร่งแต้มสี หรือแพรหมอกอ่อนเล่า? มีหรือไม่?”
เมื่อจ้าวซื่อได้ยิน คำพูดที่อัดแน่นอยู่เต็มอกพลันติดค้างอยู่ในลำคอ
“ไม่มี…”