กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“นางหญิงผู้นี้ อย่าได้ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!” หลูเหวินม่อกล่าวด้วยโทสะ “แม่ม่ายเช่นเจ้าได้ก้าวเข้าประตูตระกูลหลูของพวกข้า นับว่าไว้หน้าเจ้ามากแล้ว! หากมิใช่เพราะเห็นว่าเจ้าพอมีความสามารถอยู่บ้าง คนเช่นเจ้า ต่อให้มาคอยถือรองเท้าให้คุณชายผู้นี้ก็ยังไม่คู่ควร!”
“โอ้โฮ! รองเท้าของคุณชายหลูนี่ช่างล้ำค่าจริง ๆ!” เวินเซี่ยงหว่านยิ้มเล็กน้อย ก่อนกล่าวกับบ่าวรับใช้ข้างกายว่า “ส่งคุณชายหลูออกไปเสีย วัดเล็ก ๆ ของข้าไม่อาจรองรับรองเท้าอันล้ำค่าของเขาได้” กล่าวจบ นางก็หันไปมองหลูเฮ่าเทียน “นายน้อยใหญ่หลู คนในบ้านเป็นโรคพิษสุนัขบ้าเช่นนี้ ทางที่ดีอย่าได้พาออกมาเพ่นพ่าน หากเผลอกัดผู้ใดเข้า เกรงว่าจะถูกคนทุบตีจนตาย”