กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สีหน้าของสวีสิงจือหม่นหมอง เขาไม่เอ่ยวาจา
หลี่อวิ๋นเฟิงแทบอยากตบปากตนเอง เขาช่างพูดเรื่องที่ไม่ควรพูดเสียจริง ถึงกับลืมเรื่องสำคัญที่สุดของวันนี้ไปได้
“คือว่า…”
“ข้าผู้เฒ่าวันนี้ร่างกายข้าไม่สู้ดี ไม่อยากพบแขก พวกเจ้ากลับไปก่อนเถิด! แค่ก ๆ…” สิ้นคำ ใบหน้าของเขาก็แดงก่ำ ก่อนจะอดไอขึ้นมาอีกไม่ได้ ครั้นไอแล้วกลับหยุดไม่ลง อาการยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อเวินเซี่ยงหว่านเห็นเช่นนั้น นางก็รีบก้าวเข้าไปข้างหน้า หยิบเข็มเงินออกมาแล้วปักลงบนแขนของเขา
หลังจากปักเข็มไปหลายเล่ม อาการไอของสวีสิงจือก็ทุเลาลง และหยุดลงได้จริง ๆ