กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“มาแล้วไม่ตอบกลับย่อมไร้มารยาท” เวินเซี่ยงหว่านมองเหวินทั่วไห่ พลางเอ่ยอย่างเนิบช้าว่า “ในเมื่อเจ้าดั้นด้นเดินทางไกลมาจากตงอิ๋ง ข้าย่อมไม่ปล่อยให้เจ้ากลับไปมือเปล่า เรียนรู้มารยาทและการอบรมเสียบ้างก็ดี”
เวินเซี่ยงหว่านสวมหน้ากากหนังมนุษย์อยู่ในยามนี้ ใบหน้าจึงดูสามัญธรรมดา ทว่าวาจากลับชวนให้ผู้คนขุ่นเคืองยิ่งนัก
เวินเซี่ยงหว่านกล่าววาจาเป็นชุด เหวินทั่วไห่อาจฟังไม่เข้าใจทั้งหมด แต่ก็เข้าใจได้ราวเจ็ดถึงแปดส่วน
“น่าชังนัก” เหวินทั่วไห่คำรามด้วยความโกรธ “ในเมื่อเจ้ารนหาที่ตายเอง เช่นนั้นก็อย่าได้โทษข้า!”
สิ้นเสียง เขาตั้งท่ากระบวนหนึ่ง พลางเหวี่ยงสองหมัดเข้าหาใบหน้าของเวินเซี่ยงหว่าน