ตอนที่ 83 ตายแล้วยังมีเคราะห์อีกครา

แววเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาของเวินเซี่ยงหว่าน นางเตะเข้าที่กลางอกของจ้าวเหวินเซิงเต็มแรง แม้เขาจะพอมีวิชาหมัดมวยอยู่บ้าง ทว่าล้วนเป็นเพียงเพลงหมัดเพลงเท้าไร้แก่นสาร เมื่อเทียบกับเวินเซี่ยงหว่านแล้วไม่นับเป็นสิ่งใดได้เลย

จ้าวเหวินเซิงถูกนางเตะจนหงายหลัง โต๊ะเก้าอี้ไม้พะยูงด้านหลังล้วนถูกเขาทับจนแตกละเอียด เขากุมหน้าอกพลางแสยะปากด้วยความเจ็บปวด

ทว่าเขากลับเปล่งเสียงออกมาไม่ได้แม้แต่น้อย

ยังไม่ทันที่เขาจะลุกขึ้นได้ เท้าถัดไปของเวินเซี่ยงหว่านก็พุ่งมาถึงแล้ว

เวลานี้ องครักษ์ที่เฝ้าอยู่นอกกำแพงรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

“คราวนี้เสียงด้านในดังเกินไป ข้าเข้าไปดูสักหน่อยดีกว่า!”