กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“บนศีรษะของเจ้ามีบาดแผลเก่าอยู่เล็กน้อย จึงเป็นเช่นนี้” เวินเซี่ยงหว่านเขย่าเข็มเงินในมือเบา ๆ “หากเจ้ายังไม่ฟื้น ข้าคงต้องฝังเข็มที่หว่างคิ้วของเจ้า ข้าจึงให้องครักษ์ของเจ้าไปถอดหน้ากาก” เวินเซี่ยงหว่านมองเย่ซงที่สีหน้าไม่น่าดูนัก ฝ่ามือเมื่อครู่นี้ของเขา องครักษ์ผู้นี้คงได้รับบาดเจ็บไม่น้อย
คิดได้ดังนั้น นางจึงหยิบขวดกระเบื้องใบหนึ่งออกจากหีบยา แล้วโยนให้เย่ซงตรง ๆ “ดื่มเสียก็ไม่เป็นไรแล้ว”
กู้หานเจ๋อมองขวดกระเบื้องที่นางมอบให้เย่ซง พบว่ามันเหมือนกับขวดที่มอบให้เขาทุกประการ สีหน้าของเขาชั่วพริบตา มืดครึ้มลง เพียงแต่บนใบหน้าสวมหน้ากาก จึงมองเห็นไม่ชัด ทว่าริมฝีปากบางที่เม้มแน่น หากผู้คุ้นเคยกับเขาได้เห็น ย่อมรู้ทันทีว่าอารมณ์ของเขาย่ำแย่อย่างยิ่ง