กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ย่อมทำตามคำสั่งของฮูหยิน”
ได้ยินพวกเขาเรียกนางว่าฮูหยิน เวินเซี่ยงหว่านก็รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง แม้ตอนนี้นางจะมีเด็กสองคนแล้ว แต่ตามความเป็นจริง นางยังไม่เคยคบหาบุรุษแม้แต่คนเดียว
“ต่อไปเรียกข้าว่าแม่นางก็พอ คำว่าฮูหยินฟังดูแก่เกินไปหน่อย”
“เจ้าค่ะ แม่นาง”
“ข้าไม่ใช่คนมีธรรมเนียมมากมาย แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่พวกเจ้าต้องจดจำไว้ให้ดี หากไม่ซื่อสัตย์แม้เพียงวันเดียว ก็จะไม่มีวันได้ใช้งานอีก หากพวกเจ้ากระทำเรื่องทรยศนายเพื่อแสวงหาเกียรติยศ ข้าจะไม่ปรานีอย่างเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่?”
“เจ้าค่ะ แม่นาง”
“ท่านแม่ ร้านค้านี้เป็นของบ้านเราหรือ?”
เวินเซี่ยงหว่านพยักหน้า “ถูกต้อง”