กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เวินเซี่ยงหว่านหยิบขวดกระเบื้องใบหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ
“นี่คือสิ่งใด?” ตู้รั่วหยิบขวดกระเบื้องขึ้นมาดม ก่อนถามอย่างสงสัยว่า “ดูเหมือนจะมีกลิ่นหอมอยู่ด้วย”
“นี่คือโอสถกลิ่นเย็น”
“โอสถกลิ่นเย็น? มีสรรพคุณใด?”
“หากสตรีรับประทานเป็นเวลานาน จะช่วยให้ใบหน้างดงามยิ่ง ทั้งยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกาย มิใช่สีสันบนใบหน้าที่แต่งแต้มขึ้นด้วยชาดทาแก้มหรือเครื่องประทินโฉมอย่างแน่นอน”
เมื่อได้ยินนางกล่าวเช่นนั้น ใบหน้าของตู้รั่วก็เผยแววตื่นตะลึงขึ้นมา “หากมีสรรพคุณดังที่แม่นางเวินกล่าวจริง เช่นนั้นก็เท่ากับช่วยตู้ผู้นี้ได้มากทีเดียว”