กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เวินเซี่ยงหว่านมองเขา ก่อนเอ่ยถามขึ้นอย่างฉับพลันว่า “เจ้า... เป็นคนของราชสำนักหรือ?”
กู้หานเจ๋อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า “นับว่าใช่กระมัง!”
“คนพวกนั้นพูดกันว่าหากถูกราชสำนักพบเข้าจะไม่ดี คิดว่าคงลักลอบขุดกันอย่างแน่นอน ในเมื่อเจ้าไม่ไปจับพวกเขา แล้วมาขวางข้าอยู่ที่นี่ทำไม?” นางมองท้องฟ้า การเดินทางจากใต้หน้าผากลับหมู่บ้านยังไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลาอีกนานเท่าใด หากเด็กน้อยทั้งสองตื่นขึ้นมาในมิติวิเศษจะทำอย่างไร?
ในเวลานั้นเอง เวินเซี่ยงหว่านพลันชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า “ดูสิ! กระต่ายหยก!”
ชายหนุ่มเงยหน้ามองขึ้นไปโดยจิตสำนึก ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าฝ่ามือว่างเปล่า คนที่เมื่อครู่นี้ยังอยู่ตรงหน้ากลับหายตัวไปแล้ว