ตอนที่ 50 ใบรับหนี้

เวินเซี่ยงหว่านได้ยินดังนั้น มุมปากพลันยกขึ้นเล็กน้อย “พวกเจ้าตีลูกคิดได้เสียงดังจริง ๆ! อาหารวันละมื้อ เจ้ากลับคิดจะเรียกถึง 30 อีแปะ ไม่ลองดูเสียบ้างว่าพวกเจ้าคุ้มค่ากับราคานี้หรือไม่”

“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” สีหน้าของโจวซื่อพลันมืดครึ้มลง

“เมื่อครู่ตอนเจ้าพูดจาใส่ร้ายข้าไม่เห็นเป็นเช่นนี้เลยนี่ ดูถูกข้าถึงเพียงนั้น แต่พอเห็นเงินกลับพุ่งเข้ามาราวกับแมลงวันพบไข่เน่า” เวินเซี่ยงหว่านแค่นหัวเราะ “ยังคิดจะเอาเงินอีก เจ้าคิดว่าที่นี่เป็นอะไร? สถานสงเคราะห์หรือ? เจ้าดูข้าเหมือนคนโง่หรือไร?”

สีหน้าโจวซื่อเปลี่ยนแปลงไป นางกล่าวอย่างเดือดดาล “เจ้าว่าใครเป็นแมลงวัน? ว่าใครเป็นไข่เน่า?”

ในยามนั้นเอง เสี่ยวโจวซื่อดึงแขนเสื้อของโจวซื่อเบา ๆ พร้อมส่งสายตาให้นาง